dr Andrzej Gliński
historyk specjalizujący się w dziejach samorządu ormiańskiego na ziemiach polskich w czasach nowożytnych; absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego; stopień doktora uzyskał na podstawie rozprawy pt. Gmina ormiańska w Stanisławowie w drugiej połowie XVII i w XVIII wieku – organizacja, gospodarka, codzienność; autor artykułów naukowych i popularnonaukowych, prezes Zarządu wrocławskiego stowarzyszenia naukowego pn. Instytut Grzegorza Piramowicza, uczestnik zespołu edytorskiego serii Pomniki dziejowe Ormian polskich, współpracownik naukowy Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich w Warszawie; interesuje się także geopolityką Kaukazu i Bliskiego Wschodu.

 

 

 

Anzhela Kayumova
magister filologii rosyjskiej, wieloletni wykładowca języka rosyjskiego oraz fakultatywnych kursów związanych z Armenią w Instytucie Rosji i Europy Wschodniej Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie prowadzi także naukę języka rosyjskiego w języku angielskim; jest tłumaczem na i z języka ormiańskiego, rosyjskiego i polskiego; jej zainteresowania naukowe to kultura i historia Armenii, Rosji oraz Iranu, literatura i języki obce; współpracuje z czasopismem „Lehahayer”, publikowała m. in. w „Slavia Orientalis”, „Biuletynie Ormiańskiego Towarzystwie Kulturalnego” i w monografiach zbiorowych, obecnie przygotowuje dysertację Życie ormiańskiej mniejszości narodowej w Iranie na podstawie pisarzy ormiańskiego pochodzenia, XX-XXI w., do której materiały zbiera jako stypendystka Fundacji Lanckorońskich.

fot. Milena J. Kalczyńska

 

dr Tomasz Krzyżowski
historyk specjalizujący się w dziejach Kościoła ormiańskiego w XIX i XX wieku; absolwent studiów magisterskich (historia Europy Wschodniej), podyplomowych (archiwistyka i bibliotekoznawstwo) oraz doktoranckich (2018) na Wydziale Historii i Dziedzictwa Kulturowego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie; w latach 2018-2019 wykładowca tamże; uczestnik projektów badawczych i konferencji naukowych dotyczących dziejów Ormian polskich, Kościoła katolickiego w Europe Wschodniej, Kresów Południowo-Wschodnich oraz zbiorów archiwalnych we Lwowie; sekretarz redakcji czasopisma naukowego: „Lehahayer”; uczestnik zespołu edytorskiego serii Pomniki dziejowe Ormian polskich; członek Polskiego Towarzystwa Historii Mówionej i Ormiańskiego Towarzystwa Kulturalnego; autor kilkunastu artykułów oraz edycji źródłowych, w tym: Zarys historii diecezji odesko-symferopolskiej (2011, współautor), Ksiądz profesor Mieczysław Tarnawski (1886-1928): historyk, wychowawca, patriota (2012); przygotowuje do druku rozprawę doktorską pt. Archidiecezja lwowska obrządku ormiańskokatolickiego w latach 1902-1938.

 

dr Marcin Łukasz Majewski
historyk specjalizujący się w dziejach miast i mieszczaństwa oraz relacjami etnicznymi na ziemiach polskich od czasów nowożytnych do XX wieku; studia historyczne ukończył w 2012 roku na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie; stopień doktora uzyskał w 2018 roku na podstawie rozprawy: Parafia prawosławna pw. Wszystkich Świętych z siedzibą w Piotrkowie Trybunalskim w latach 1788-1939, obronionej na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego im. Jana Pawła II, autor kilkunastu artykułów naukowych, oraz monografii: Wołyń: komunizm, nacjonalizm, terroryzm. Wojewoda wołyński wobec ukraińskich organizacji terrorystycznych na Wołyniu 1928-1938 (2014), Węgrzy, Szkoci i Ormianie. Studia nad składem etnicznym mieszkańców Piotrkowa przyjętych do prawa miejskiego w okresie staropolskim (2017), Piotrków ormiański. Przewodnik (2019); laureat nagrody historycznej Klio w kategorii autorskiej, członek zespołu edytorskiego serii źródłowej Pomniki dziejowe Ormian polskich”, współpracownik naukowy Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich w Warszawie.

 

Hripsime Mamikonyan
magister języków obcych (stopień uzyskany w Erywaniu) i tłumaczka na i z języka ormiańskiego, angielskiego, polskiego i rosyjskiego; doktorantka Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie; zajmuje się dziejami Ormian polskich w wieku XVII, jej dysertacja doktorska dotyczy dorobku i biografii Symeona Lehacego, siedemnastowiecznego intelektualisty ormiańskiego z Zamościa; współpracuje z czasopismami „Lehahayer”, „Awedis” i „Biuletyn Ormiańskiego Towarzystwa Kulturalnego”; jest autorką kilku artykułów, w tym Simeon Lehatsi: a 17th century traveler in the background of his times („Rassegna degli Armenisti Italiani”).

fot. Milena J. Kalczyńska

 

 

dr Jakub Osiecki
historyk specjalizujący się w zakresie dziejów Armenii i Kościoła ormiańskiego w XX wieku; studia magisterskie ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim (specjalność: rosjoznawstwo); w latach 2008-2015 odbył studia doktoranckie na Wydziale Historii i Dziedzictwa Kulturowego Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, w ramach których przebywał na stażu naukowym w Instytucie Archeologii i Etnologii Akademii Nauk Republiki Armenii (2011-2013); stypendysta Narodowego Centrum Nauki, Fundacji Gulbenkiana, Funduszu Wyszehradzkiego i Polskiej Akademii Umiejętności; sekretarz Ormiańskiego Towarzystwa Kulturalnego w Krakowie; członek International Association of Armenian Studies oraz Society for Armenian Studies; autor kilkunastu publikacji naukowych, w tym książek: Apostolski Kościół Ormiański w Armenii sowieckiej w latach 1920-1932 (2017) oraz (wspólnie z K. Stopką i K. Siekierskim) Ormianie katolicy w Armenii i Gruzji. Historia, pamięć, tożsamość (2015).

 

dr Franciszek Wasyl
historyk specjalizujący się w zakresie demografii; absolwent Uniwersytetu Rzeszowskiego (2005); doktor Uniwersytetu Jagiellońskiego (2012), na którym ukończył też studia podyplomowe z zakresu muzealnictwa (2009); w latach 2007-2015 zawodowo związany z Uniwersytetem Jagiellońskim, gdzie piastował funkcje archiwisty oraz muzealnika; w latach 2008-2012 członek zarządu krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Archiwistów Polskich; od 2015 do 2017 roku pracował jako adiunkt w Katedrze Judaistyki im. Tadeusza Taubego Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie realizował grant Narodowego Centrum Nauki dotyczący historii społecznej miasteczka Kuty nad Czeremoszem; członek zespołu edytorskiego serii źródłowej Pomniki dziejowe Ormian polskich; był stypendystą Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki, Fundacji Jana Michalskiego oraz Fundacji Lanckorońskich; współpracownik naukowy Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich w Warszawie oraz Instytutu Piramowicza we Wrocławiu; autor kilkunastu artykułów naukowych i popularnonaukowych oraz monografii: Ormianie w przedautonomicznej Galicji. Studium demograficzno-historyczne (2015) i Sąsiedzi. Historia istnienia wieloetnicznej wspólnoty (2018).

Back to top